سوم : ترس نابجا بعداً عرض خواهد شد در جايى كه مفسده توليد گردد ، ترك امر به معروف و نهى از منكر جايز است كه موارد آن را اشخاص روشن ضمير و آشنا به اوضاع و احوال اشخاص ملتفت مىگردند . اما عده‌اى را براى آنكه رشد و بلوغ اخلاقى ندارند بيم و ترس بى جا غالباً از اداى اين تكليف باز مىدارد و در پيش خودشان براى يك امر به معروف و نهى از منكر ساده و سهل كه به هيچ مانع و محذورى برخورد نمىكند ، محاذير و موانع بسيارى فرض نموده و خود را به خيال خويش ، معذور مىسازند . حتى گاهى اين مردم ترسو به ديگران هم كه امر به معروف و نهى از منكر مىكنند اعتراض مىنمايند و آنها را احساساتى و بىفكر مىشمارند ! چهارم : ناشكيبايى يكى ديگر از عوامل بىاعتنايى به امر به معروف و نهى از منكر ، « نداشتن قوه تحمّل و بردبارى و مدارا كردن با مردم و استقامت و پشتكار است » . اين گونه اشخاص نمىتوانند دنبال مقصود بروند و اولين پيشامد و ابتلا آنها را خسته و دماغشان را افسرده مىسازد . مخصوصاً در امر به معروف و نهى از منكر ، غالباً انسان گرفتار استهزاء و تمسخر ، بلكه اذيت و آزار جهّال و نادانان مىشود و اگر خويشتن‌دار و قوى الاراده نباشد ، ممكن است در قدم اول خود را از دست بدهد و عقب‌نشينى كند . در قرآن كريم خداوند متعال حالات پيغمبران و انبيايى را كه به استهزاء و مسخره قوم گرفتار شدند ولى موقعيت و مقام خود را حفظ نموده و از دعوت خود تعقيب كردند بيان فرموده است تا مسلمانان بدانند اين